Como despedida do Cinema-Forum deste ano 2013 oferecemos unha maratón de curtas variadas que, con unha duración total de algo máis de 2 horas e meia, comezará as 21:00' e visionaremos 10 curtas de diferentes temáticas e técnicas, que esperamos sexan do agrado de todas (faremos paradas para falar e outras necesidades).
Dicer que voltaremos en xaneiro con novas propostas e proxeccións nos martes. Recordamos que estamos abertas a suxerencias. A tal efeito tendes o enderezo do noso correo na coluna direita deste blogue, ou mesmo podedes aportalas na biblioteca nos días de Cinema.
Esta é a listaxe de filmes a proxectar con unha breve sinopse de cada un dos documentais, a súa temática, autoria, país de realización, ano e duracción aproximada:
sábado, 7 de diciembre de 2013
domingo, 1 de diciembre de 2013
Martes 3 decembro as 21:00'.- "O honor das inxurias" (Carlos García-Alix, 2007) no Cinema-Forum
Sinopse:
É o testemuño dunha obsesión, a busca apaixonada dun vello pistoleiro anarquista, Felipe Emilio Sandoval, alcume Doutor Muñiz (1886-1939). Nacido nos arrabaldes de Madrid e albanel de profesión, a súa vida vai unida á fe nun sono redentor: a revolución social. Por ela converterase primeiro nun famoso atracador e home de acción e logo, durante a guerra civil, nun asasino desapiadado.
Pareceunos interesante replicar un comentario aparecido nun xornal, baixo a autoría de Rocío García. Citamos:
A vinganza foi un dos eixes da súa vida. A sombra máis profunda dunha derrota. Nacido pobre no barrio das Aldraxes de Madrid, de pai descoñecido, foi albanel, axuda de cámara nunha nobre familia de París, atracador, anarquista e delator. Felipe Sandoval, coñecido como Doutor Muñiz, foi o verdugo revolucionario nos anos da Guerra Civil en Madrid. Dirixente da temida checa anarquista, centro policial instalado no Cinema Europa do barrio de "Cuatro Caminos", ocupou portadas dos xornais da época. A honra das aldraxes, longametraxe documental dirixida polo pintor e escritor Carlos García Alix (León, 1957), rescata a figura deste home alto, famélico, de mans grandes, cortés, reservado, sempre vestido de gris ou negro, que se converteu en toda unha lenda ao máis puro estilo gansteril. Aos seus 52 anos, Sandoval xa era un home envellecido e gravemente enfermo de tuberculose. Detido nada máis rematar a Guerra Civil, quitou a vida e ninguén reclamou o seu cadáver. O 6 de xullo de 1939 foi enterrado nunha tumba de terceira do cemiterio do Leste, en Madrid. Nacera o 26 de maio de 1886 no barrio de "Las Injurias". Madrid estaba de festa. Nove días antes nacera o herdeiro á coroa, que logo chegaría a reinar baixo o nome de Alfonso XIII.
É o testemuño dunha obsesión, a busca apaixonada dun vello pistoleiro anarquista, Felipe Emilio Sandoval, alcume Doutor Muñiz (1886-1939). Nacido nos arrabaldes de Madrid e albanel de profesión, a súa vida vai unida á fe nun sono redentor: a revolución social. Por ela converterase primeiro nun famoso atracador e home de acción e logo, durante a guerra civil, nun asasino desapiadado.
Pareceunos interesante replicar un comentario aparecido nun xornal, baixo a autoría de Rocío García. Citamos:
A vinganza foi un dos eixes da súa vida. A sombra máis profunda dunha derrota. Nacido pobre no barrio das Aldraxes de Madrid, de pai descoñecido, foi albanel, axuda de cámara nunha nobre familia de París, atracador, anarquista e delator. Felipe Sandoval, coñecido como Doutor Muñiz, foi o verdugo revolucionario nos anos da Guerra Civil en Madrid. Dirixente da temida checa anarquista, centro policial instalado no Cinema Europa do barrio de "Cuatro Caminos", ocupou portadas dos xornais da época. A honra das aldraxes, longametraxe documental dirixida polo pintor e escritor Carlos García Alix (León, 1957), rescata a figura deste home alto, famélico, de mans grandes, cortés, reservado, sempre vestido de gris ou negro, que se converteu en toda unha lenda ao máis puro estilo gansteril. Aos seus 52 anos, Sandoval xa era un home envellecido e gravemente enfermo de tuberculose. Detido nada máis rematar a Guerra Civil, quitou a vida e ninguén reclamou o seu cadáver. O 6 de xullo de 1939 foi enterrado nunha tumba de terceira do cemiterio do Leste, en Madrid. Nacera o 26 de maio de 1886 no barrio de "Las Injurias". Madrid estaba de festa. Nove días antes nacera o herdeiro á coroa, que logo chegaría a reinar baixo o nome de Alfonso XIII.
domingo, 24 de noviembre de 2013
Martes 26 ás 21:00h - proxección de "Kandahar" no Cinema-Forum
Este Martes 26 de Novembro continúa o Cinema-Forum da Biblioteca Anarquista "A Gavilla". Desta vez proxectaremos "Kandahar" un filme que afonda na situación de Afganistán durante o réximen talibán, un réximen dictatorial extremo en todos os niveis, que se cebou especialmente con as principais víctimas do terrorismo cotiá e xeralizado: As mulleres. Unha ollada a un país onde as mulleres non teñen dereito nin a súa propia imaxe, mentres viven, tras o burka, unha realidade atroz. Un filme cun guión reflexivo e unha soverbia fotografía e composición, qué nos axudan a comprender unha realidade sociolóxica extrema.
miércoles, 13 de noviembre de 2013
Martes 19 ás 21:00' - "FALSO ORGASMO" no Cinema Forum Anarquista
Presentámosvos (a quen non o coñeza) un magnífico documental dirixido por Jo Sol en 2009, que fai referencia ao famoso Lazlo Pearlman, quen con humor e sarcasmo trata de desvelar todos eses absurdos clixés que existen no sexo. Avalado con testemuños reais e divertidos, o documental pon en evidencia eses absurdos mitos que se tecen sobre o sexo e as relacións.
Sinopse: "Lazlo Pearlman é un artista conceptual, un prestigiador dos clixés, un activista capaz de dinamitar os nosos prexuízos e os nosos dogmas sobre sexo e identidade. O que en aparencia é unha divertida reflexión sobre as mentiras na nosa vida sexual convértese de pronto nun punzante discurso sobre a teoría de xénero e a permanente evolución da nosa identidade. "Fake Orgasm" golpea a mente e obriga un cambio de perspectiva para reformularse algúns conceptos cos que nos educaron e crecemos. Haberá que buscar novos caixóns onde reordenar cousas como a nosa virilidade, a nosa libido ou a nosa barbie superstar".
Estamos ante un documental impactante dende o minuto cero ata o final -nihilista, cheo de pureza e transgresión- sobre a orixe dos conceptos, a moral e os roles socialmente adquiridos. Unha reflexión que xurdiu circunstancialmente, tras o encontro do director e o protagonista, Lazlo Pearlman, en Donostia.
Trátase dun documental cunha sensibilidade inigualable e cun alto contido artístico e filosófico.
É imposible velo e ficar inmune!
Hai que vela!!
Contaremos con unha compañeira feminista anarco queer de Lugo, que animará o posible debate de despois da proxección do documental.
Ficha Técnica:
Director: Jo Sol
Intérpretes: Lazlo Pearlman, Lydia Lunch e Veronika Arauzo.
Guionista: Jo Sol.
Ano: 2009
Duración: 81 min.
Data de estreno: 10 / 12 / 2010.
Sinopse: "Lazlo Pearlman é un artista conceptual, un prestigiador dos clixés, un activista capaz de dinamitar os nosos prexuízos e os nosos dogmas sobre sexo e identidade. O que en aparencia é unha divertida reflexión sobre as mentiras na nosa vida sexual convértese de pronto nun punzante discurso sobre a teoría de xénero e a permanente evolución da nosa identidade. "Fake Orgasm" golpea a mente e obriga un cambio de perspectiva para reformularse algúns conceptos cos que nos educaron e crecemos. Haberá que buscar novos caixóns onde reordenar cousas como a nosa virilidade, a nosa libido ou a nosa barbie superstar".
Estamos ante un documental impactante dende o minuto cero ata o final -nihilista, cheo de pureza e transgresión- sobre a orixe dos conceptos, a moral e os roles socialmente adquiridos. Unha reflexión que xurdiu circunstancialmente, tras o encontro do director e o protagonista, Lazlo Pearlman, en Donostia.
Trátase dun documental cunha sensibilidade inigualable e cun alto contido artístico e filosófico.
É imposible velo e ficar inmune!
Hai que vela!!
Contaremos con unha compañeira feminista anarco queer de Lugo, que animará o posible debate de despois da proxección do documental.
Ficha Técnica:
Director: Jo Sol
Intérpretes: Lazlo Pearlman, Lydia Lunch e Veronika Arauzo.
Guionista: Jo Sol.
Ano: 2009
Duración: 81 min.
Data de estreno: 10 / 12 / 2010.
Xoves 28 as 20:00' "Díaz: Non pulire questo sangue" no ciclo de Cinema Anti-repressivo de Silveira
O Amplo Movimento Anti-Repressivo "Silveira" contactou con nós para disponibilizar o noso espazo da "Ghavilla" como un dos locais onde proxectar este ciclo de cinema que comenza mañá xoves 14 as 19:00 na faculdade de filosofía e durante 4 semanas percorrerá (por esta orden) a biblioteca "Anxel Casal", "A Ghavilla" e o CSO "A Casa do Vento" (información dos filmes e horarios no cartaz).
Así o xoves 28 de novembro as 20:00' proxectarase en "A Ghavilla" o filme "Díaz: Non pulire questo sangue" (Díaz: non limpedes este sangue) de Daniel Vicari
Baseada en feitos reais, a película narra a noite en que se organizou o Contracumio do G8 na cidade de Xénova, en forma de rebatemento ao Cumio do G8 por parte do movemento antiglobalización. Esa noite producíronse varios incidentes, entre eles, o tráxico asalto á escola Díaz, un lugar de acollida para xornalistas acreditados e para manifestantes. Varias persoas achábanse diante desta escola manifestándose. Tras un aviso por parte dos veciños da zona, denunciouse un ataque cara ao corpo policial, polo que as forzas do Estado italiano decidiron asaltar a escola. Aínda que os manifestantes que se encontraban dentro levantaron as mans en sinal de entrega, a policía irrompeu e producíronse diversos incidentes violentos de forma excesiva, brusca e agresiva. Díaz, non limpedes este sangue narra dende a posición de policías, manifestantes e xornalistas, os sucesos tráxicos de noite do asalto á escola, que remataron con persoas feridas e numerosos detidos.
Tambén haberá ceador vegano e os cartos recadados nele serán para financiar este Amplo Movemento.
Así o xoves 28 de novembro as 20:00' proxectarase en "A Ghavilla" o filme "Díaz: Non pulire questo sangue" (Díaz: non limpedes este sangue) de Daniel Vicari
Baseada en feitos reais, a película narra a noite en que se organizou o Contracumio do G8 na cidade de Xénova, en forma de rebatemento ao Cumio do G8 por parte do movemento antiglobalización. Esa noite producíronse varios incidentes, entre eles, o tráxico asalto á escola Díaz, un lugar de acollida para xornalistas acreditados e para manifestantes. Varias persoas achábanse diante desta escola manifestándose. Tras un aviso por parte dos veciños da zona, denunciouse un ataque cara ao corpo policial, polo que as forzas do Estado italiano decidiron asaltar a escola. Aínda que os manifestantes que se encontraban dentro levantaron as mans en sinal de entrega, a policía irrompeu e producíronse diversos incidentes violentos de forma excesiva, brusca e agresiva. Díaz, non limpedes este sangue narra dende a posición de policías, manifestantes e xornalistas, os sucesos tráxicos de noite do asalto á escola, que remataron con persoas feridas e numerosos detidos.
Tambén haberá ceador vegano e os cartos recadados nele serán para financiar este Amplo Movemento.
lunes, 11 de noviembre de 2013
Martes 12 às 21:00' no Cinema Forum Anarquista.- 5 Cámaras Rotas
Emad é un xoven palestino aficionado ás cámaras domésticas de video. Vive en Bil'in, ao oeste da cidade de Ramala, en Cisjordania.
En 2005 a poboación civil palestina que aparece neste filme vive tranquilamente nas súas casas, explotando as súas oliveiras, ata que un día aparecen os soldados de Israel dispostos a asentarse nese territorio. A intención destes é levantar alí novos asentamentos. Os palestinos verán entón como cambia radicalmente a súa existencia. As excavadoras israelíes chegaran a Bil'in para construir o muro que delimitará o perímetro dun xigantesco asentamento xudeu. Con a sua cámara, decide gravar todo o que vai acontecendo, pero os israelís iranlle destruíndo unha a unha cada cámara coa que recolle as súas accións. Cinco cámaras serán necesarias para reunir a realidade dunha invasión violenta nas súas terras.
Entanto os ataques israelitas destrozan unha cámara tras outra e, con elas, as vidas dalgúns dos seus compañeiros, Emad segue adquirindo novas cámaras e filmando o que se pasa ao seu redor.
E, en paralelo, vai grabando tambén o crecimento do seu fillo Gibreel Emad, nacido nos primeiros días do movimento cidadán de resistencia palestina contra a invasión israelita.
Cada cámara é un período e con elas, o codirector vai deixando testemuño dos esforzos dos palestinos para evitar o asentamento, pero tamén deixa constancia da tenacidade dun colectivo constantemente agredido, pero sempre alerta e disposto á resistencia.
Un retrato único, persoal e dende a primeira fila dun dos movimentos de resistencia palestinos máis famosos.
ATENCIÓN NOVO CAMBIO DE HORARIO.- COMENZO as 21:00'
jueves, 7 de noviembre de 2013
Cinema-Forum Anarquista.- Reflexións e vindeiras proxeccións
Ante todo e, en primeiro lugar agradecer, unha vez máis, a Cora Peña pola sua grata presencia na charla posterior à proxección do documental "Apash, os de fóra" con o que iniciamos esta nova andaina do Cinema-Forum de "A Ghavilla". En segundo lugar pedir novamente desculpas pola metedura de zoca no horario dos cartazes colados e nos flayers repartidos, feito polo que, varias persoas que chegaron pontoais (segundo a hora do cartaz) non puideron desfrutar do documental (grazas pola vosa comprensión do erro) se ben si quedaron á animada charla con Cora sobre este documental e sobre o seu novo proxecto "Tesouro de Corcoesto", que, segundo algún dos asistentes asiduos, foi das mellores experiencias que se pasaron no noso local en muito tempo.
E, como de todo se aprende, despois de valorar os pros e contras do horario, imos probar fazer as proxeccións nen as 20 nen as 22, senón as 21 horas dos martes (comenzando pontoais como nos cinemas comerciais) co gallo de dar tempo a chegar à Ghavilla à xente que remata de currar ou de ir a aulas as 20 e para non acabar moi tarde e ter tempo abondo para a posterior charla.
Ata agora hai previstas duas proxeccións para as vindeiras duas semanas, e é intención nosa que a programación vaia saíndo con aportacións e/ou suxerencias de todas, a tal efecto convidamos a fazer propostas tanto no local como a través do noso correo: bibliotecanarquista@gmail.com
Os vindeiros pases previstos son: O martes 12 o filme-documental sobre Palestina "5 Cámaras Rotas" e o martes 19 o docu "Falso Orgasmo" relacionado co tema queer e que xera debates interesantes respecto o tema, e para esta ocasión contaremos con unha compa da revista de pensamento anarco queer e antipsiquiatría "A Revolta dxs Caracois", quen encauzará o máis que factible posterior debate.
Ampliaremos a información destas proxeccións en vindeiras entradas específicas neste noso blogue.
E, como de todo se aprende, despois de valorar os pros e contras do horario, imos probar fazer as proxeccións nen as 20 nen as 22, senón as 21 horas dos martes (comenzando pontoais como nos cinemas comerciais) co gallo de dar tempo a chegar à Ghavilla à xente que remata de currar ou de ir a aulas as 20 e para non acabar moi tarde e ter tempo abondo para a posterior charla.
Ata agora hai previstas duas proxeccións para as vindeiras duas semanas, e é intención nosa que a programación vaia saíndo con aportacións e/ou suxerencias de todas, a tal efecto convidamos a fazer propostas tanto no local como a través do noso correo: bibliotecanarquista@gmail.com
Os vindeiros pases previstos son: O martes 12 o filme-documental sobre Palestina "5 Cámaras Rotas" e o martes 19 o docu "Falso Orgasmo" relacionado co tema queer e que xera debates interesantes respecto o tema, e para esta ocasión contaremos con unha compa da revista de pensamento anarco queer e antipsiquiatría "A Revolta dxs Caracois", quen encauzará o máis que factible posterior debate.
Ampliaremos a información destas proxeccións en vindeiras entradas específicas neste noso blogue.
lunes, 4 de noviembre de 2013
Xoves 7 ás 20:00' Magosto e Títeres
Con muito gosto anunciamos este Magosto.
Nele contaremos con a presencia da Compañía de Títeres "Alacrán" que nos deleitarán con a representación da "farsa para guiñol" escrita por Federico García Lorca: "El Retablillo de Don Cristobal":
"Un teatriño de cartón comprou Federico García Lorca cos seus aforros cando era neno e supuxo un dos seus primeiros xoguetes infantís, que despois foi ampliando cos novos decorados e personaxes que el mesmo debuxaba e inventaba. Para ese teatriño compuxo as súas primeiras farsas, baseadas en Cristobita, un personaxe popular do monicreque de comezos do século XX, que Federico improvisaba de forma oral, mentres as representaba, e que despois transcribiría literariamente. Destas obras, unha das primixenias é "El Retablillo de Don Cristóbal", onde se esbozan as situacións e os personaxes que logo dilatará e acrecerá en outras obras posteirores. Pero en El Retablillo... todo é pura burlería: a obra transcorre entre unhas cantas estampas e algún que outro cromo, como Lorca cualifica a este tipo de escenas".
E por suposto haverá castañas debalde!!
Aguardamos por vos!!
Nele contaremos con a presencia da Compañía de Títeres "Alacrán" que nos deleitarán con a representación da "farsa para guiñol" escrita por Federico García Lorca: "El Retablillo de Don Cristobal":
"Un teatriño de cartón comprou Federico García Lorca cos seus aforros cando era neno e supuxo un dos seus primeiros xoguetes infantís, que despois foi ampliando cos novos decorados e personaxes que el mesmo debuxaba e inventaba. Para ese teatriño compuxo as súas primeiras farsas, baseadas en Cristobita, un personaxe popular do monicreque de comezos do século XX, que Federico improvisaba de forma oral, mentres as representaba, e que despois transcribiría literariamente. Destas obras, unha das primixenias é "El Retablillo de Don Cristóbal", onde se esbozan as situacións e os personaxes que logo dilatará e acrecerá en outras obras posteirores. Pero en El Retablillo... todo é pura burlería: a obra transcorre entre unhas cantas estampas e algún que outro cromo, como Lorca cualifica a este tipo de escenas".
E por suposto haverá castañas debalde!!
Aguardamos por vos!!
lunes, 28 de octubre de 2013
A Ghavilla distribue material de Volapük Ediciones, unha nova aventura editorial de ámbeto anarquista en Guadalajara.
Soubemos de Volapük Ediciones por un correo na nosa caixa que Sergio Higuera, o "alma mater" deste proxecto, nos fixo chegar co gallo da saída à rúa do segundo volume desta editorial autónoma e autoxerida que naceu con "a intención de rescatar textos, autores e contidos que se manteñen afastados da atención das editoriais convencionais ou das institucións culturais" ben "por tratarse, en casos, de autores nóveles aos que os grupos editoriais non apoian ainda que o seu interés é relevante, ou temáticas condenadas ao ostracismo por non interesar aos poderes literarios ou mediáticos, como poden ser textos ou estudos libertarios, de ecoloxía social, ou políticamente incorrectos"; se ben, aclaran, "non queremos limitarnos e ficamos abertos a calqueira proposta que vaia xurdindo".
Así entramos en contacto e amañamos para distribuir na Ghavilla os seus libros, e de momento istos son os dois libros que teremos à venda (ademais de que, un exemplar de cada, con que Volapük nos agasallou, irán para fondo da nosa biblioteca de consulta):
"Exiliados del Paraíso. Relatos" de Josean Aparicio Tercero e "Abriendo Brecha. Los inicios de la lucha de las mujeres por su emancipación. El ejemplo de Soledad Gustavo" de Julián Vadillo Muñoz (dos que ampliamos infomación en "Más información") son, ata agora, os dois títulos desta editorial con este curioso nome Volapük, que tal como conta Sergio, "Volapük é unha lingua universal, antecesora do esperanto, que se creara a finais do século XIX. Tivera entre os seus propagadores ao "guadalajareño" Fernández Iparraguirre quen redactara unha gramática e un diccionario desta lingua, e que chegara a editar a “Revista del Ateneo Caracense y Centro Volapükista español”. Esa conexión entre os valores universais e fraternais do Volapük e o especial arraigo que conocera na cidade determinou a elección do nome para este proxecto".
Así entramos en contacto e amañamos para distribuir na Ghavilla os seus libros, e de momento istos son os dois libros que teremos à venda (ademais de que, un exemplar de cada, con que Volapük nos agasallou, irán para fondo da nosa biblioteca de consulta):
"Exiliados del Paraíso. Relatos" de Josean Aparicio Tercero e "Abriendo Brecha. Los inicios de la lucha de las mujeres por su emancipación. El ejemplo de Soledad Gustavo" de Julián Vadillo Muñoz (dos que ampliamos infomación en "Más información") son, ata agora, os dois títulos desta editorial con este curioso nome Volapük, que tal como conta Sergio, "Volapük é unha lingua universal, antecesora do esperanto, que se creara a finais do século XIX. Tivera entre os seus propagadores ao "guadalajareño" Fernández Iparraguirre quen redactara unha gramática e un diccionario desta lingua, e que chegara a editar a “Revista del Ateneo Caracense y Centro Volapükista español”. Esa conexión entre os valores universais e fraternais do Volapük e o especial arraigo que conocera na cidade determinou a elección do nome para este proxecto".
jueves, 24 de octubre de 2013
Martes 5 de novembro ás 20:00' horas Inauguramos nova tempada do noso “Cinema Forum Anarquista” con a proxección do documental “Apash, os de fóra” da realizadora Cora Peña
Cora Peña estará con nós para iniciar esta nova tempada do noso “Cinema Forum Anarquista” o martes 5 de novembro ás 20:00' horas, con a proxección de “Apash, os de fóra” e depois falaremos sobre ele e o seu novo proxecto "Tesouro de Corcoesto".
“Apash, os de fóra” é unha película documental independente de case 90 minutos, trátase dunha peza audiovisual na que a realizadora e operadora free lance Cora Peña, veciña de Teo, se achega á realidade do pobo jíbaro e a súa situación na Amazonía peruana, principalmente o xeito no que conviven coas consecuencias da globalización. Os jíbaros habitan este territorio desde hai 1.200 anos, e atoparanse de cote enfrontándose aos apash (na súa língua, “os que veñen de fóra”).
“Apash, os de fóra” é unha película documental independente de case 90 minutos, trátase dunha peza audiovisual na que a realizadora e operadora free lance Cora Peña, veciña de Teo, se achega á realidade do pobo jíbaro e a súa situación na Amazonía peruana, principalmente o xeito no que conviven coas consecuencias da globalización. Os jíbaros habitan este territorio desde hai 1.200 anos, e atoparanse de cote enfrontándose aos apash (na súa língua, “os que veñen de fóra”).
Suscribirse a:
Entradas (Atom)







